આંખ્યુંના દરિયામાં મોતીડાં પાક્યાં ને તરવૈયા ઊભા કિનારે,
વાટે ઉભેલા સૌ થાળીઓ વગાડે ને મરજીવો ડૂબક્યું મારે.
સમદર પેટ હોય ત્યાં જ મોતીડાં પાકે
હોય ખાબોચિયે કાદવ ને લીલ,
ઓલદોલ દરિયો તો રાજકોષ ખોલે
એય્ય.... ખોલીને પોતીકું દિલ,
ખબોચિયે ઊંધમૂંધ ડૂબકીઓ મારો તો કોણ આવી તમને ઉગારે ?
છીપલાંમાં છુપેલું મોતી દેખાય નહીં
તળિયાલગ પ્હોંચો તો પામો,
આઘેઆઘેથી થોડું ઝાંખું ને પાંખું
પણ
ઝળહળના હોય છે મુકામો,
ટીપેટીપેથી થોડો મેઘરવો ટપકે તો દરિયોયે નજરું વિસ્તારે.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા.૨૯/૦૮/૨૦૨૫, શુક્રવાર
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો