ગુરુવાર, 25 ઑગસ્ટ, 2016

ગીત : વાંસળીના સૂર્

વાંસળીના સૂર મારા હૈયામાં ઉતરીને સામટું ગોકુળ લઈ દોડે,
વાછરુંવછોઈ ઓલી ભાંભરતી ગાયો શી લાગણીઓ ખીલા વછોડે

ધમની ને શીરાઓ રાસલીલા લેતી
ત્યાં પ્રગટે નરસિંહની મશાલ,
મીરાનાં ઝાંઝરિયા છમછમછમ બાજે ને
અંતરમાં ગૂંજે કરતાલ,
આખુંય આકાશ હવે મારામાં ઉતર્યું ને પ્રસર્યું છે વૈકુંઠની જોડે... વાંસળીના સૂર.

ફૂંફાડા દેતો એ કાલીનાગ જંપ્યો
ઓલ્યા કંસનેય લાગી સમાધિ,
તનમનમાં નેહની નદી એવી ફૂટી કે
પ્રીતથી છલકાઈ ગયો જલધિ,
ધર્મક્ષેત્ર-કુરૂક્ષેત્ર સઘળું છું હું; એના ગીતાજ્ઞાન સંશયો ફોડે....વાંસળીના સૂર.
- મુકેશ દવે.

શનિવાર, 30 જુલાઈ, 2016

ગઝલ - પી ગયો છું

ખરેખર ખોટું ખોટું નહીં; સાચું પી ગયો છું,
ભરી ખોબો ખોબો હું આંસુ પી ગયો છું.
હું સાવ અહીં અમસ્તુ ઝૂમ્યા નથી કરતો,
નજરમાં ઘૂંટી અફીણ; ખાસ્સુ પી ગયો છું.
નઠારી યાદના પ્યાલા ભર્યા હતા કડવા,
છતાંયે મોઢું કરીને ત્રાંસુ; પી ગયો છું.
દુ:ખ પાક્યા પછીનું મીઠુંય લાગે સુખ,
હજુ તો દુ:ખેય હતું સાવ કાચું; પી ગયો છું.
અગત્સ્ય પી ગયેલા દરિયો લોહી તરસ્યો,
'મુકેશ' જીવતર હતું પ્યાસુ પી ગયો છું.
- મુકેશ દવે
 ૨૭/૦૭/૨૦૧૪

સોમવાર, 27 જૂન, 2016

વરસાદી વ્યથા (અછાંદસ)

સાચ્ચે જ
જેની બીક હોય તે જ થાય.
એટલે જ હું નહોતો વરસતો.
જેનો ડર હતો
એ જ થઈને રહ્યું.......
મારા વરસવાની સાથે જ

કવિઓ
તૂટી પડ્યા
મારા પર કવિતા લખવા....
પણ શું કરુ ?
મોરના ગહેકાટ માટે મારે વરસવુ પડ્યુ,
ઢોરના વલખાટ માટે મારે વરસવુ પડ્યુ.
- મુકેશ દવે.

શુક્રવાર, 24 જૂન, 2016

પિતા - અછાંદસ

જેની
હાજરી
મધ્યાહ્નનો તપ્ત સૂર્ય
અને
ગેરહાજરી
અમાસનો નર્યો અંધકાર
એટલે
પિતા.............

- મુકેશ દવે

વિગતનું વળગણ - ગીત


*ગીત*
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,
ખૂલ્લંખૂલ્લા ઓટા માથે મારું આખું રાજ લઈને બેઠો છું.

ફાટેલ કોટના કાણેથી ટપકે
સિંદૂરી ગાથાઓ,
માથા વગરના ધડે વધેર્યા
શ્રીફળ સમ માથાઓ,
તાતી તગતગતી તલવારે લોહીઝર્યો ઈતિહાસ ધરીને બેઠો છું.
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,

પાદર - ખેતર - ગામસીમાડે
થઈને ઊભો ખાંભી,
સેંથીમાંથી પ્રગટી જ્વાળા
આભને જાતી આંબી,
ઘરચોળાની ભાતો ફેંકી મીંઢોળબંધ સખાત કરીને બેઠો છું.
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,

- મુકેશ દવે
તા.૨૫/૦૬/૨૦૧૬

ગુરુવાર, 21 એપ્રિલ, 2016

વણ ઉકલ્યો માણસ (અછાંદસ)

ભૂમિતિના
પ્રમેય
ખૂબ અઘરા લાગતા,
ના શીખ્યો
છેવટ લગી
ઉકેલતા....
આજે
તેથી જ
નથી
ઉકેલી શકતો
અઘરા માણસને.
- મુકેશ દવે

ગુરુવાર, 31 માર્ચ, 2016

પ્રૌઢનો બળાપો (ગીત)

પ્રૌઢનો બળાપો (ગીત)
************************
હજુ અડાબીડ જુવાનિયો; રોમરોમ મારામાં થરકંતો થનગન નાચે હો જી,
ને તારામાં માંદિયલ ઝમકુ ડોશીડી ડગુમગુ થૈને પીડાઓમાં રાચે હો જી.
ફાગણના વાયરાની વાસંતી મ્હેક પર સવાર થઈને
હું ઘૂમુ છું બાગેબાગે,
'ને ચૈતરી બપોર સમો કાળઝાળ તારો આ તડકો મારી
શીતળતા સામટી તાગે,
તું કોરી અષાઢી બીજ જેવું ચમકે ને મારામાં ધોધમાર ભાદરવો ભાસે હો જી.. હજુ અડાબીડ જુવાનિયો; રોમરોમ મારામાં થરકંતો થનગન નાચે હો જી.
હું લીલી નાઘેરની લીલી વનરાઈ અને લીલાછમ્મ
મોતીનું લહેરાતું ખેતર,
ઝાંઝવા પીધેલા સહરાના રણ જેવી સુકીભઠ્ઠ વાડીમાં
કેમ બોલે મોરલા ને તેતર ?
તું હૃદયે લખેલાં મારા સળગતાં સપનાને અભણ જણ થઈને વાંચે હો જી
હજુ અડાબીડ જુવાનિયો; રોમરોમ મારામાં થરકંતો થનગન નાચે હો જી,
-* મુકેશ દવે