ગીત : ઉજ્જડ મનોભૂમિ

 સાવ ઉજ્જડ મનોભૂમિમાં દિગ્મૂઢ એવો ભટકે,

ઝાડી-ઝાંખર જેવું ઊગી કાંટાળું કૈં સણકે.

ભરનીંદરમાં શમણાં આવે;

         મૂર્છામાં ના આવે,

 આંખવિખૂટી નજરું શાને

           અંધારે અથડાવે? 

દોજખ જેવાં જીવતરિયામાં ઊંડેઊંડે ગરકે

આંગળ છૂટ્યાં નખથી; એમ જ

        સગપણ છૂટ્યાં જણથી,

ઢળતી સાંજે સ્મરણો છૂટ્યાં 

           કાયાના કણકણથી

તો પણ એના પડછાયામાં ભાંગ્યુંતૂટ્યું ધબકે. 

-    મુકેશ દવે

અમરેલી

તા. ૨૯/૦૫/૨૦૨૬ શુક્રવાર