મારા જીવનનો આરંભ એવા ઢંગથી થયો,
એટલે તો અંત એનો કેવા જંગથી થયો !

શરૂઆત ભલે થઈ હશે ગઝલની પ્રણયથી,
મારી ગઝલનો મત્લા પ્રણય-ભંગથી થયો.

દુશ્મનો જ આપે પીડા એવુંય ના રહ્યું,
દેખાય જે મારો ઘાવ; મિત્ર-રંગથી થયો.

કોઈ નડતા હોય છે અવકાશીગ્રહો સિવાય,
પ્રભાવ ક્યાં એના પરે; કોઈ નંગથી થયો ?

પગમાં હતી મેંદી કે ના દોડી શક્યાં; છતાં
આભાસ આ મેળાપનો અંગેઅંગથી થયો.
મુકેશ દવે (અમરેલી)
૩૦/૧/૧૩

સંસારરથ પર લાંબી મઝલ કાપનારા વીર યોદ્ધાઓને સાદર અર્પણ
એક હઝલ

પ્રથમ દશકે બહુ વા'લી લાગી,
અંતે રામનામ શુ તાલી લાગી*.

આવી હતી ગૃહ લક્ષ્મી બનીને,
ને કરવા ખીસ્સા ખાલી લાગી.

રૌદ્ર સ્વરૂપની ઝાંખી થઈ દ્વારે,
પત્ની નહીં;પણ મા કાલી લાગી.

વિષ્ણુચક્રનો જ અહેસાસ થયો,
એક ફરફરતી જ્યાં થાલી**લાગી.

સંસાર નાટ્યનું આ કેવું મંચન !
પત્ની-લીલા બહુ નિરાલી લાગી.

-- મુકેશ દવે (અમરેલી)
૧/૨/૧૩
* રામનામ શુ તાલી લાગી= વૈરાગ્યના અર્થમાં
**થાલી = થાળી

લાગણીને છંછેડી છે હવે,
આંસુઓની કૈં બેડી છે હવે.

થાય ના પંથ જો બેઠા રહે,
થોડું ચાલી જો કેડી છે હવે.
- મુકેશ દવે (અમરેલી)

સમયનું કામ જ ચાલવાનું,
અમારું આમ જ ચાલવાનું.

- મુકેશ દવે (અમરેલી)

મુશ્કેલીનો પહાડ ખસતો થયો,
એક ડગલું ચાલ્યા ને રસ્તો થયો.

રાત્રિના સ્વપ્ન જેવું અલ્પ જીવન,
તેંત્રીસ કરોડ શ્વાસમાં વસતો થયો.

એક ભેંસની કિંમત લાખની થઈ,
માણસ જેવો માણસ સસ્તો થયો.

- મુકેશ દવે (અમરેલી)

માણસ પાસે વાણી - ગઝલ

લ્યા, માણસ પાસે વાણી છે,
માટે  દુષ્ટ થતું પ્રાણી છે.

આપી દીધો પેટે ખાડો,
એને પૂરવાની ઘાણી છે.

ખૂબ મથે  મેળવવા એને,
એ લક્ષ્મી સાચી રાણી છે.

બહુ દીધું, ના માંગુ ચોથું,
એ વાત હવે જુનવાણી છે.

જીવન એથી જીવ્યા જેવું,
પગમાં ઊતર્યું પાણી છે.
-મુકેશ દવે
૧૪/૨/૧૩

ચાલો મૂકીએ આ જંજાળ,ઘર ભણી જઈએ.
કોઈ તો રાખે છે સંભાળ ,ઘર ભણી જઈએ.

પ્રતીક્ષામાંઊભું બારણું; સ્મિત વેરી આંગણે;
કેવા રાખીને ખૂલ્લા વાળ, ઘર ભણી જઈએ.

કિલ્લોલને ઉચકવા બે ખભા ખૂબ આતુર છે,
તો પહોંચી જાઓ તત્કાળ,ઘર ભણી જઈએ.

પૃથ્વીનો છેડો ઘર ને સૌથી મોટું છે તીરથ,
તો લો શાના છીએ કંગાળ,ઘર ભણી જઈએ.

હોય સૂકો રોટલો; પણ પ્રેમ મસળીને કર્યો,
ભૈ એને જ ગણો રસથાળ,ઘર ભણી જઈએ.
- મુકેશ દવે
૧૮/૨/૧૩