શુક્રવાર, 3 ફેબ્રુઆરી, 2017

એક સ્વજનને શબ્દાંજલિ......

સાવ અચાનક અમ હૈયે સૂનકાર તું મૂકી ગયો,
અરે ! તેં ઉજાળેલાં જીવનમાં અંધકાર તું મૂકી ગયો.

કોણ કોને આપે દિલાસો તું નથીના અહેસાસમાં,
કંપતા રોમ-રોમમાં હાહાંકાર તું મૂકી ગયો.

પંથ પાડ્યા તેં નવા હાસ્યથી: પરિશ્રમ તણાં,
રે ! અમારાં ડગમગુ ડગે ઝબકાર તું મૂકી ગયો.

'મયૂર' તારી કળા સોળે કળાએ ખીલી'તી ત્યાં,
ઓચિંતી સંકેલી લઈની ચિત્કાર તું મૂકી ગયો,

તું નથી એ કલ્પના કરવીય ખૂબ મુશ્કેલ છે,
સ્મરણમાં કેટ-કેટલા આકાર તું મૂકી ગયો.
- મુકેશ દવે
 ગીત
ભર બજારે ગામ વચાળે દોડી જાતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
ભર બપોરે ખેતર શેઢે પહોંચી જાતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.

કૂવા થાળે જળ નીતરતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
નદીયું નાળે ડૂબકા ખાતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
તળાવ પાળે ગહેક્યા કરતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
તળાવ પાળે,નદીયું નાળે,કૂવા થાળે નામ રાખુ ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.

મેડીયુંમાળે રાત રે'તો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
ડુંગરગાળે હાંક દેતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
વિહગમાળે હાંફ લેતો ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
વિહગમાળે,ડુંગરગાળે,મેડીયુંમાળે ગામ આખું ગામગપાટો હુમ્બાહુમ્બ.
- મુકેશ દવે
સંબંધ એવો પીઠીમાં ઘૂંટ્યો હતો,
કે રંગ એનો ક્યારે ન છૂટ્યો હતો.

કૂંપળ અહીં ફૂટી ડાળને એમજ,
ને ઠાઠ વૃક્ષોનો તોરણે ઝૂલ્યો હતો.

એ છેક સાથે આવ્યાં હતા મંઝિલે,
મેં તો અમસ્તો માર્ગ જ પૂછ્યો હતો.

સહવાસ મળ્યો તો જિંદગીમાં એનો,
દૂર્ગમ આ રસ્તો એમ ખૂટ્યો હતો.

અમસ્તું નથી પૂજન થતું એમનું,
ઇતિહાસ થૈ ખાંભીમાં એ ખૂંપ્યો હતો.
-----મુકેશ દવે

૩/૧૨/૧૧
 
ગાગાલગાગા ગાગાલગાગા લગા
ઓસરી
(ગાગાલગાગા ગાગાલગાગા ગાગાલગાગા લગા)

હો ક્યાંક ઊંચી ને ક્યાંક નીચી પડથાર છે ઓસરી.
તો ક્યાંક દાતા ને ક્યાંક ભિક્ષુક પળવાર છે ઓસરી.

યુદ્ધો અને વિશ્રામો અહીં આવે છે પરોણા બની,
ક્યારેક પુષ્પોની માળ તો કો'દિ તલવાર છે ઓસરી.

આ પૂર્વજો તસ્વીરે મઢાઈની ભીંત પર ચૂપ છે,
ઘૂઘરસમી થઈ આ બાળકોની વણઝાર છે ઓસરી.

સુખદુ:ખ ભલે બેઠાં ટોડલે તોરણ થૈ સદા અહીં,
થોડા હરખ ને થોડા રુદનની ઘટમાળ છે ઓસરી.
------ મુકેશ દવે ૧૨/૦૧/૨૦૧૨
વરસોથી પીડા દેતી એવી જ એક ક્ષણ હોય
ઊપર ઘૂઘવે દરિયા ભીતર અફાટ રણ હોય.

-- મુકેશ દવે
ગીત
ખેતરમાં ઝોક* અને ઘરમાં ઉજાગરા,
સપનાના થોકબંધ ફરકે ધજાગરા.

આંખે નિ:શ્વાસ આંજી ઢોલિયો ઢાળેલો,
વિરહથી લથબથ ધાબળો ઠાંસેલો,
ના પાંપણથી રોકાયા આંસુઓ કહ્યાગરા,
ને સપનાના થોકબંધ ફરકે ધજાગરા.

સીમનું એકાંત આખું ચાંદનીમાં વલખે,
મળે ઝરમર મલકાટ એવી આશાને ભરખે,
કેમ હૈયાના ખૂણલા થાશે હર્યાભર્યા !
જોને ખેતરમાં ઝોક* અને ઘરમાં ઉજાગરા
---- મુકેશ દવે
ગાગાલગા ગાગાલગા ગાગાલગા
સંબંધ એવો જોડવાની તક મળે
ક્યારે ન એને તોડવાની તક મળે.
- મુકેશ દવે