ગીત :- સપના વાવો.

ગીત :-
સાવ ઉજ્જડ મનોભૂમિમાં
દિગ્મૂઢ થઈને ભટકે છે લોક સપના વાવો.
ઘૂઘવતી ખારાશ તરીને
અધવચ્ચે જઈ અટકે છે લોક સપના વાવો.

ઊંઘ હોય તો શમણું આવે
મૂર્છામાં શેં આવે ?
આંખ વિખૂટી નજરું લઈને
અંધારે અથડાવે,
મૂંઢમારથી મૂર્છિત થઈને પટકે છે લોક સપના વાવો......સાવ ઉજ્જડ...

આંગળ છૂટ્યાં નખના તૂટ્યાં
લોહીભીના સગપણ,
અગમનિગમના ઓળા ફેંકી
તૂટી ગયાં કણકણ,
પડછાયાની પાછળ અંધીદોટ મૂકે લોક સપના વાવો.....સાવ ઉજ્જડ..
- મુકેશ દવે
૧૫/૭/૧૪

તો જામે - ગઝલ

કવિશ્રી મનસુખલાલ ઝવેરીની પ્રખ્યાત રચનાની પ્રથમ પંક્તિનો આધાર લઈ બનાવેલી રચના :-

શિખર ઊંચા ને મારગ આકરા હોય તો જામે.
ઉબડ ખાબડ રસ્તે કાંટા કાંકરા હોય તો જામે.

મઘમઘતી ફૂલવાડી ને મંદ પવન ના ખપે,
આસપાસ ઝાડી અને ઝાંખરાં હોય તો જામે.

સાવ હળવાફુલ થઈ જીવવામાં લિજ્જત શી ?
દુ:ખ પણ થોડાઘણાં પાધરાં હોય તો જામે.

જન્મ,મરણ,જરા,વિયોગ દેવને દુર્લભ છે,
દુન્યવી આ રીતના પાથરા હોય તો જામે.

વૈભવી મહેલમાં પણ સુખની દુર્ગંધ છૂટે,
આભ નીચે ધરાના આશરા હોય તો જામે.

- મુકેશ દવે

મન (ગઝલ)

મન કાં મનમાં ને મનમાં સળવળે ?
વણફળ્યા શમણે શાથી ટળવળે ?

પર્વત આકાંક્ષાના ખડકો; પછી
ભીતર ને ભીતર આખા ખળભળે !

અંતરમાં આ વડવાનળ સળગતો,
ને રોમેરોમ લાવા બળબળે.

બિગડી સો બન જાયે જબ ભી કહીં,
સ્નેહ દીવા નજરોમાં જળહળે.

મારો જીવોજી નક્કી છે નદી,
એથી તો એ હંમેશા ખળખળે
(ગાગા ગાગા ગાગાગા ગાલગા)
 - મુકેશ દવે.
તા.૧૫/૬/૧૪

હું....છું, (ગઝલ)

હું જોમવંતી ગઝલ ને હું રસભર્યું ગીત છું,
ને અછાંદસમાં પ્રગટતું તાલબદ્ધ સંગીત છું,

જાત સાથે યુદ્ધનો બહોળો અનુભવ છે મને,
સંગ્રામનિષ્કર્ષ એટલો કે- હું હાર ને જીત છું.

ભીતરમાં ઊંડાણ છે; ઘણું ઘણું સમાઈ જશે,
ખચકાટ ના રાખ; હું કાન વગરની ભીંત છું.

તૂટી જશે ને છૂટી જશે આ બંધનો રિવાજના.
જો મનભરીને પ્રગટે કે- હું જીવનની રીત છું.

જગતની ઘટ્માળોમાં ખૂબ વલોવાયો હતો,
એટલે સત્વરૂપ પ્રગટેલું એમ તો નવનીત છું.
- મુકેશ દવે
૩/૬/૧૪

ગઝલ :- વિચારોનું ધણ

વિચારોનું આ ધણ ટોળે વળી ગયું,
ને સાલ્લું મન પણ એમાં ભળી ગયું.

વરસોના તપને ભાંગતા શી વાર !
મેનકામાં જોને ઋષિમન ચળી ગયું.

ઘૂંઘટમાં છૂપાઈને બેઠું હતું જે મૌન,
કોઈ પાલવ અડક્યું ને લળી ગયું.

બારણાંની સાથે ઊઘડી ગઈ સવાર,
કોઈ મધરાતે સૂરજને છળી ગયું.

ફાટ્વાની શક્યતામાં જિંદગીનું વસ્ત્ર
બાકી હતું થીંગડું એ ય જળી ગયું.

- મુકેશ દવે
૧૦/૬/૧૪

હાઈકુ :-તૂટ્યાં સપનાં

તૂટ્યાં સપનાં
સંધાયા ન સંધાય
બખિયા માર્યે.

- મુકેશ દવે

હઝલ --- આવે

*એક હાસ્ય રચના*

સ્વાદમઢ્યા કોળિયામાં વાળ આવે,

એથી તો ભલો વહેલો કાળ  આવે.

લાચારીની આ પરાકાષ્ઠા તો જુઓ !

હાથ ન પહોંચે ત્યાં ખંજવાળ આવે.

આ ભાગ્ય પણ અવળચંડુ હોય છે,

દોડવું જ નથી ને સામે ઢાળ આવે.

રોંઢા સુધી ભણ્યા હો તોય શું થયું ?

જીવનના હર પગલે નિશાળ આવે.

સંસારગાડું કોઈનું સુતરું ન ચાલે,

એમાંય ઉલ્લાળ અને ધરાળ આવે.

બેઉ છેડા જિંદગીમાં સરખા મળે,

વૃદ્ધ શરીરમાં સ્વભાવે બાળ આવે.

માત્ર ઘડિના બંધમાં કાંડું હતું ખૂશ,

મીંઢોળ સાથે ઘણી જંજાળ આવે..

-મુકેશ દવે
તા.૨૮/૫/૧૪