કવિતા ચોરનું ગીત

ચોરેલાં પીંછાંથી કળાયેલ કાગડાને મોરલો કે'વાય ?

બાવળના ઠૂંઠાંને તોરણ બાંધો ને પછી
                     કહેવું - આ આંબાનું ઝાડ !
લૂમઝૂમ કેરીઓ તોડીને જાય ભલે
                      ફરતી હોય કાંટાળી વાડ,
ચીતરેલ ચોમાસાથી કાગળ ઉભરાય કંઈ સરવર છલકાય ?
ચોરેલાં પીંછાંથી કળાયેલ કાગડાને મોરલો કે'વાય ?

તરપંખે ઈંડાને રંગી સેવ્યા ને પછી
                            આશા શું રાખવી મોરની !
ખેતરે જો થોકબંધ મ્હોરે મોલાત તંઈ
                                  જફા રે' રેઢિયાર ઢોરની,
ગળું હોય કો'કનું તો રાગડા તણાય કંઈ સરગમ ગવાય ?
ચોરેલાં પીંછાંથી કળાયેલ કાગડાને મોરલો કે'વાય ?

- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા.૨૨/૦૨/૨૦૧૮, ગુરુવાર

વિગતનું વળગણ

ગીત*
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,
ખૂલ્લંખૂલ્લા ઓટા માથે મારું આખું રાજ લઈને બેઠો છું.

પ્હેરણના કાણેથી ટપકે
સિંદૂરી ગાથાઓ,
ધડે ઉતારી લીધાંઅરિદળનાં
અગણિત માથાઓ,
તાતી તગતગતી તલવારે લોહીઝર્યો ઈતિહાસ ધરીને બેઠો છું.
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,

પાદર - ખેતર - ગામસીમાડે
થઈને ઊભો ખાંભી,
સેંથીમાંથી પ્રગટી જ્વાળા
જતી આભને આંબી,
ઘરચોળાની ભાતો ફેંકી ખૂણામાં મીંઢોળ થઈને બેઠો છું.
લૂમોઝૂમો મૂછો માથે લૂખ્ખેલૂખ્ખો તાવ દઈને બેઠો છું,
- મુકેશ દવે

ચાલો,
આજ કંઈક
ચેન્જ લાવીએ,
ગાંધીગાંધી રમી લઈએ.
કાલથી
ફરી પાછાં
અંગ્રેજી રમકડાં
બની જઈશું.
- મુકેશ દવે
ર ઓક્ટોબર ૨૦૧૭

નાદાર થયેલા સજ્જનનું ગીત ;-

હું લાચારીની રાંગ માથે સાવ અટૂલો ઊભો એકલવાયો છું,
મને લૂંટો રે, હજુ લૂંટો રે, હું ખૂલ્લેઆમ લૂંટાયો છું.

નેહ નીતરતી વડવાઈએ મેં કંઈક હરખ ઝૂલાવ્યા'તા,
મારી ઘેઘૂર ઘટાની વચ્ચમાં કલબલ માળા બંધાવ્યા'તા,
મારા ફળથી ભડભડ બળતાં ભૂખ્યાં પેટ ધરાયાં,તા,
મારી શીતળતાને રેડી બળબળતાં બહું ઠાર્યા'તા,
તેમ છતાંયે મારી કોઈ એક ડાળના હાથાથી હું કુહાડે કપાયો છું,
મને કાપો રે, હજુ કાપો રે, હું કટકેકટકે કપાયો છું.

મેં ઝલમલ અજવાળાની વચ્ચે અંધારાને તાક્યું'તું
રણઝણતું સંગીત ખોઈને ગીત ઉછીનું ગાયું'તું,
ફૂલ બીછાવેલ મારગ છાંડી અગોચરે ડગ માંડ્યું'તું,
સંબંધોની ગોખેગોખે જઈને ગજવું ઠલવ્યું'તું,
મારી દશેય આંગળના તીણાં ન્હોરે સળંગ આખો પીંખાયો છું,
મને પીંખો રે, હજુ પીંખો રે, હું રુંવેરુંવે  પીંખાયો છું.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા.૨૯/૦૯/૨૦૧૭, શુક્રવાર

ગઝલ - ધૂણી ધખવો

લો, આ બળબળતા સપનાની વેદી - ઘૂણી ધખવો,
હોમી દો સઘળા નિઃસાસા ફેંદી - ધૂણી ધખવો.

આવો સૌનો સાથ લઈ તોડીએ જેલ ભરમની,
મૂંઝાયો છે આતમ નામે કેદી - ધૂણી ધખવો.
લોહીના કણકણમાં વહેતું તારું નામ લઈને,
ઊગી આવ્યો હું પડળોને ભેદી - ધૂણી ધખવો.
ધસમસતી પીડાનાં ઝાળાં ઘેરે છે ચોતરફે,
ફૂલ લઈને એને નાખો છેદી - ધૂણી ધખવો.
આ પૃથ્વી, પંખી, નભ, પશુ ને સઘળું તેં તો,
કૌતુકવશ થૈ નાખ્યું એને રેઁદી - ધૂણી ધખવો.
- મુકેશ દવે
અમરેલી 
તા.૨૭/૦૯/૨૦૧૭, બુધવાર 

છંદ આવર્તન  ગા*૧૪

ગઝલની પત્તર ફાડતા અ-ગઝલકારોને

તમે
શબ્દો પકડી લાવો છો
એને રદીફ કાફિયા વળગાડો છો
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે છંદે એને ચડાવો છો,
પછી કુછંદે એને ચૂંથો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે કોઈના સપના ચોરો છો,
વળી એ એંઠવાડ આરોગો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે
લીલામી પોકારો છો,
પછી મોટેથી લલકારો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે
પોતે જ તાળીઓ પાડો છો,
એને ગળે ટૂંપો લગાવો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે
એ જ રૂપને ભાળો છો
ને રૂપ બીજાં ધિક્કારો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?

તમે
અજવાળાને ઢાંકો છો,
ને અંધારા શણગારો છો,
તો શું ગઝલ બજારું છે ?
- મુકેશ દવે 
અમરેલી 
તા.૨૩/૦૯/૨૦૧૭, શનિવાર

*દિશા ભટકેલ યૌવન - ગીત*

ખળખળતું મનમોજી ઝરણું ખેતર વચ્ચે નીક થઈને વહે જુઓને છે ને કળજગ !
નદી થવાનું શમણું ખેતરશેઢે ઝાકળબૂંદ બનીને રહે જુઓને છે ને કળજગ !

પથ્થર ફાડી ઊગવાની ભરી હામ છે તોયે
ડાભોળા થઈ ઊગી નીકળતા બંજર ભોંયે,
લોહી લીલપનું નસનસમાં લઈ જન્મે છે પણ જઈ પીળપને લહે
જુઓને છે ને કળજગ !

છોને ઘટમાં ઘોડા થનગન ને ખચ્ચરની અસવારી,
આતમ પાંખો ફોગટ વિંઝે ફફડે મારીમારી,
આંખો એવી ભોમને બદલે કરમફૂટલી આંગળીઓ ને ચહે જુઓને છે ને કળજગ !!

ખાબોચિયે જઈ ડૂબકી મારી શંખ છીપલાં લાવે,
સાચુકલાં મોતી ન પરખે ફટકિયા લઈ આવે,
સાતે સાગર વગર વલોણે પોતે વલોવ્યા - જઈ દુનિયાને કહે
જુઓને છે ને કળજગ !
- મુકેશ દવે