તારી નજરોનું ચોમાસુ વરસે છે ધોધમાર,
વરસીવરસીને મને ભીંજવતું આરપાર.
વરસે બ્હાર તોયે ભીતરને ભીંજવે,
ઉન્માદી શ્વાસ મારા અંતરને પજ્જવે,
હેય્ય હૈયું દેહની દીવાલોથી કૂદીને બ્હાર,
એમ,વરસીવરસીને મને ભીંજવતું આરપાર.
ડાળખીથી વિખૂટા થઈને શું થાય ? જરાં પૂછી લો ખરતાં એ પાનને,
સપનાં પર સપનાંઓ ગોઠવતાં ગોઠવતાં
તારા અંતરમાં અંધાર પડ્યો; અજવાળું ખોલ,
ને હૃદિયો માંહે ઠેબે ચડ્યો; અજવાળું ખોલ,
એમાં એનો દોષ નથી; એના સ્થાને એ ઊભો,
એ પથ્થરને તું શું કામ નડ્યો ? અજવાળું ખોલ.
તારા પગની હેઠળ જેને કચડીને રગદોળી,
ભૈ એ માટીએ જ તને ઘડ્યો; અજવાળું ખોલ.
ભીતરમાં લપાઈને બેઠો; તો પણ ઘાયલ થઈ ગયો,
તું, તું સાથે ધૂંઆધાર લડ્યો; અજવાળું ખોલ.
સૌ છે ઝળહળ ઝળહળ ને તું ડમ્મર થઈને લથડે,
એવો અંધારાનો કેફ ચડ્યો; અજવાળું ખોલ.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા. ૧૭/૦૮/૨૦૨૦, સોમવાર
૧૪ * ગા
કેવી રીતે ? ક્યાંથી ? આ ઘરમાં ઘૂસી ગયું !!
ઈચ્છાનું એ ઝૂમ્ખું બિસ્તરમાં ઘૂસી ગયું.
પૂરો એ ભીંજાયો પનધટ જોઈ જોઈ,
જ્યારે પ્યાસુ હૈયું ગાગરમાં ઘૂસી ગયું
માટે આજે વ્હેલો જાગી ના શક્યો હું
એવું મીઠું ! સપનું નિંદરમાં ઘૂસી ગયું,
ડાળે ટૌકાના ઊઠી રહ્યા છે પડઘા,
પંખીનું એક પીંછું તરુવરમાં ઘૂસી ગયું.
આંખો થોડી ઝૂકી, ગાલે ટશરો ફૂટી,
કોઈ કામણગારું અંતરમાં ઘૂસી ગયું.
એથી એની કાયા જીવે છે લથડાતી,
આખું ઝૂંડ ક્ષુધાનું ઉદરમાં ઘૂસી ગયું.
લાંબા જીવન માટે ઉત્પાતો કીધા'તા,
મૃત્યુ આવી આજે નસ્તરમાં ઘૂસી ગયું.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા. ૧૩/૦૮/૨૦૨૦ ગુરુવાર
રણ સંગ્રામો ખૂબ જીત્યો પણ જીવન જંગે લથડી પડતો,
ખીંટીટાંગ્યું બખ્તર કહે છે; આ માણસ તો તૂટી ગયો છે.
સંધ્યા ઢળતાં ઝાલર ટાણે ઝાલર ઝાલી આરત ધરતો,
મૂર્તિ થયેલો ઈશ્વર કહે છે; આ માણસ તો તૂટી ગયો છે.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા.૧૦/૦૮/૨૦૨૦, સોમવાર
ગા X 16
