આ સૃષ્ટિમાં સકળનો ઉદય 'ને અસ્ત હોય,
તોય શાને આ મનુજ 'હું'માં જ વ્યસ્ત હોય ?
વૈશાખી બપોરના સૂર્ય સામે બાથ ભીડતો,
ને શરદપૂનમી શીત ચાંદનીથી ત્રસ્ત હોય.
ઉત્સવો-મેળામાં રાચતું મોજીલું શહેર આ,
કેમ છાશવારે એ જ કર્ફ્યુથી ગ્રસ્ત હોય ?
સ્વપ્નમહેલો ચણાતા રહ્યા'તા રાતભર,
ને સવારે જાગતા સઘળુંય ધ્વસ્ત હોય.
ભાડમાં જાય હવે આ બધી દુનિયાદારી,
આ 'મુકેશ' તો નિજાનંદમાં જ મસ્ત હોય.
- મુકેશ દવે
તા.૨૪/૦૨/૨૦૧૫
તોય શાને આ મનુજ 'હું'માં જ વ્યસ્ત હોય ?
વૈશાખી બપોરના સૂર્ય સામે બાથ ભીડતો,
ને શરદપૂનમી શીત ચાંદનીથી ત્રસ્ત હોય.
ઉત્સવો-મેળામાં રાચતું મોજીલું શહેર આ,
કેમ છાશવારે એ જ કર્ફ્યુથી ગ્રસ્ત હોય ?
સ્વપ્નમહેલો ચણાતા રહ્યા'તા રાતભર,
ને સવારે જાગતા સઘળુંય ધ્વસ્ત હોય.
ભાડમાં જાય હવે આ બધી દુનિયાદારી,
આ 'મુકેશ' તો નિજાનંદમાં જ મસ્ત હોય.
- મુકેશ દવે
તા.૨૪/૦૨/૨૦૧૫
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો