હું જ મારી કેડી ને હું જ મારો રસ્તો,
હું ખુમારી ત્યાગી કદી ન થાઉં સસ્તો.
જિંદગાની આખી રહ્યું અહીં ટીંચાવું,
સુખ અને આ દુખ તો છે ખાંડણી ને દસ્તો.
ના વધે એ રોપો જો ભાર હો છાયાનો,
બાળ ક્યાંથી ફાલે ? ઉપાડી મોટો બસ્તો.
મંચ પર છીએ તો(ય) અમે ન ધ્યાને આવ્યા,
એ અમસ્તાં આવ્યાં તો તાનમાં ગુલદસ્તો !
મોત પણ ધ્રૂજીને ઘડીક થંભ્યું ત્યારે,
વેદનાઓ વળગી રહી પ્રસારી હસ્તો.
- મુકેશ દવે
જામનગર
તારીખ : ૧૮/૮/૨૦૨૪, રવિવાર
ગાલગાગા ગાગા લગાલ ગાગા ગાગા
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો