તમે જ્યાં ગાલ પર લાલી ધરી,
પ્રભાતે સૂર્યને તાલી ધરી,
નજર બહેકી અને ઝૂમી રહી,
તિલસ્મી હોઠ શી પ્યાલી ધરી.
અમે બેઠા તમારી રાહમાં,
હૃદયની સેજ સુંવાળી ધરી.
વિહગની જેમ ઊડી ના જશો,
કુસુમને ઝૂલવા ડાળી ધરી.
હજુ ઓઢ્યો અમે અંધારને,
તમે ત્યાં રાત અજવાળી ધરી.
- મુકેશ દવે
જામનગર
તા.૦૫/૦૮/૨૦૨૪, સોમવાર
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો