ગીત - વાણીરાણી

એથી તો મેં કોમળઅંગી વાણીરાણી સોળેવાને કાયમ છે શણગારી, 

એ સરગમની જાણે ક્યારી હું તો એના રઢિયાળા કોઈ સૂરનો પૂજારી.

વાણીરાણી આમ જુઓ તો લચી પડેલા

ડોલરિયાનું મઘમઘતું એક ફૂલ,

હળવે ચૂંટી કીધું એને પ્રાંજલ આંખે 

બેસીને તું મોજ પડે એમ ઝૂલ, 

તારે આંગણ આવે જો કોઈ ગમતીલું જણ

એની સામે હોઠ સમાણી ખૂલ, 

રોજેરોજે વાણીરાણી કાજે હું તો વરસાવું છું નેહ નીતરતી ઝારી.

એ સરગમની જાણે ક્યારી હું તો એના રઢિયાળા કોઈ સૂરનો પૂજારી

ટહુકો એનો પાંખો પહેરી કોઈના કાને 

સોનલવરણું ઝૂમણું થઈને ઝૂલે, 

વરસે એનું મર્માળું એક સ્મિત હોઠે

ફૂલગુલાબી પરોઢ લઈને ખૂલે, 

કાગળ ઉપર ઠૂમકઠૂમક અંગ મરોડી

અક્ષરરૂપે ઊઘડે મોતીમૂલે, 

છે રાણીના પગલેપગલે મધરીમધરી મહેક ભરેલી લહેરાતી ફૂલવારી.

એથી તો મેં કોમળઅંગી વાણીરાણી સોળેવાને કાયમ છે શણગારી

- મુકેશ દવે