ગઝલ : બેડી પડી

લાગણીને જ્યારથી છેડી હતી,
ત્યારથી તો કેટલી બેડી પડી !

બેસવાથી માર્ગ એને ના મળ્યો,
ને અમે ચાલ્યા કર્યાં;કેડી બની.

મા જે રીતે દીકરીને ઉંચકે,
એમ ડાળો ફૂલને તેડી રહી.

તે પછી એ ઓરડો ઝગમગ થયો,
ઉંબરે જ્યાં એમની એડી અડી.

એ ઝરૂખેથી જરા ઝૂક્યાં નહીં,
એટલે સામે અમે મેડી ચણી.

એકપણ સત્કર્મ ત્યાં ઉગતું નથી,
ચિત્તની જે ભોમકા ખેડી નથી.

આયખાનો ફાલ બસ પૂરો થયો,
શ્વાસ રૂપી કેરીઓ વેડી ઘણી.
- મુકેશ દવે
અમરેલી
તા.૧૯/૦૯/૨૦૨૫, શુક્રવાર

ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા